Müfredata göre, 1960’lı  yıllarda ortaokul son sınıf öğrencileri yıl içinde aldıkları notlara ve karnelere ilaveten ayrıca sınava tabi tutulur, bazı sınavlar sözlü, bazıları ise yazılı yapılırdı.

1961 yılında okuduğum okulda bitirme sınavlarında Türkçe imtihanı yazılı olarak yapıldı ve tek soru sorularak, bu ifade ile ne anlatılmak istendiğinin açıklanması istendi. Soru aynen şöyle idi:

“Kalem, ehlinin elinde Musa’nın asası; ehil olmayanın elinde ise Allah’ın belasıdır.”

Tabii, Musa’nın asasının marifetleri bize öğretilmediğinden yeterli açıklamayı yapamadık ve çoğu öğrenci bitirme sınavlarına tekrar girek zorunda kaldı ve zaman kaybetti.

Hafızama nakşolan olan bu deyişi, Selçuk Balkar’ın Kaffed yönetimi hakkında yazdığı ve tepki toplayan yazısı üzerine tekrar hatırladım.

Selçuk Balkar araştırma yazıları ve yayınladığı kitabı ile beğeni toplayan ve takdir edilen bir isim. Ancak, toplumumuzdaki bazı kimseleri eleştiri biçimi (ki bunlara ben de dahilim) Çerkes Xabze’sine, kurumlarımızın tüzüklerine ve genel yazışma kurallarına hiç uygun değildir.

Selçuk Balkar’ın sataşmaları dışında yazı üslubunun iyi olduğunu, ”Kaleminden altın damlıyor” şeklinde ifade edilen insanlar kategorisinde olduğunu birçok yerde ifade etmişimdir.

Ancak, bin bir parçaya bölünmüş olan, Türkiye’de hiçbir etkinliği ve gücü olmayan Çerkes toplumunun tek vücut olabilmesi için, bu konuda kafa yoran kişilerce yazılar yazılıp, temaslar sürdürülür iken, bütünleşmeyi, bir araya gelmeyi  akamete uğratan yazıların yazılması uygun değildir. Bunların birlik olmayı baltalayan davranışlar olduğunu düşünüyorum.

Selçuk Balkar’ın yazısındaki küfür içeren kelime sonradan değiştirilmiş ve kendisi kurucu üyesi olduğu Çoğulcu Demokrasi Partisi’nden istifa etmiş olsa da, parti yönetmeliğinin hükümleri çerçevesinde karar alınması gerekmektedir.

Temennim odur ki bu hemşerimizin, sahip olduğu altın damlatan kalemini Musa’nın asası gibi kullanması ve çıkartacağı harika yazılarla bizleri mahcup etmesidir.

Kolay gelsin diyorum.