2020 yılının son birkaç ayında anavatanda ve diasporalarda  çok değerli thamate / ayhabılarımızı kaybettik. Türkiye diasporasında duyduklarım, Yılmaz Ölmez, Cemalettin Ümit, Mesut Şurdum, Aziz Gümüş, İbrahim Abaze, Bahattin Zabun gibi değerli canlı tarihlerimizdi. (Bunların dışında duymadıklarım da olabilir.) Hepsi maddi  ve manevi konularda önderlik yaptılar, ellerinden olan imkanları toplumlarına sundular. Hepsine rahmet diler, yakınlarına uzun ömürler ve baş sağlığı dilerim.

Büyüklerimizin vefatının öğrenilmesi ile çok sayıda kişinin başsağlığı mesajı yayınladığı ve bir müddet sonra ise unutuldukları da hazin bir gerçektir.

Kültürümüzün temsilcileri ve canlı tarih olan bu değerli büyüklerimizin gün yüzüne çıkarılmamış maddi ve manevi belgeleri birikimleri olabilir ve aile efradı veya tanıdıkları bunların farkında olmayabilir. Salgın nedeniyle şimdilik fiziki irtibat mümkün değilse de, iletişim araçları ile bağlantı kurularak, yok olmakta olan kültür mirasımız az da olsa korunabilir. Fiziki görüşme imkânlarının geri gelmesi halinde, aileleri ve tanıdıklarına ziyaretler yapılarak unutulmamaları ve eserlerinin ve hizmetlerinin devamının sağlanması vurgulanabilir.

Ayrıca, ayırım yapılmadan derneklerde anma günleri düzenlenmesi, tanıtıcı ve hatırlatıcı toplantılar düzenlenmesi, her biri için kalıcı objeler konulması  yapılabilir.

Onlar, her türlü kısıtlayıcı önlemlerin yapıldığı, yasakların konduğu zamanlarda fedakarca kültürümüzü bizlere ulaştırmaya çalıştılar. Bizlere ulaştırılan öz kültürümüzü hiç olmazsa onların anısına hürmeten koruyalım. Aklıma gelemeyen başka uygulama ve etkinlikler için düşünecek, çaba harcayıp netice alacak hemşerilerimin olduğuna inanıyorum.

Kayıpların sona ermesi dileği ile hepsine minnettarlığımız sonsuza kadar devam edecektir. Yeni yılda bu tür acıların yaşanmaması dileği ile mutlu ve üzüntüsüz bir yıl diliyorum.

Yeşı Kunaçiy, 27.12.2020