Şimdi hemen başlığa bakıp, Ermenileri kıskandığımı düşünmeyin. Benimkisi Ermenilerin mücadelelerini taşıdıkları seviyeye imrenmektir sadece.

2014 Çerkes soykırımının 150. yılı.

2015 ise Ermeni soykırımının 100. yılı.

Ermeniler ve Çerkesler aynı coğrafyanın iki mazlum halkı. Aynı acıyı, soykırım acısını 50 yıl arayla yaşamış iki halk Çerkesler ve Ermeniler.

Hepimizin bildiği gibi, dünyaca ünlü Alman vatandaşı Türk yönetmen Fatih Akın, Ermeni soykırımının 100. yılına denk gelecek şekilde The Cut (Kesik) filmini çekti. Film daha gösterime girmeden gerekli etkiyi sağlamış oldu. Kendini bilmez Türk faşistlerinin tehditleri de filme ilgiyi arttırdı.

Film 21 milyon dolar bütçe ile gerçekleştirilmiş. Fatih Akın bu proje üzerinde tam yedi yıl çalışmış.

Venedik film festivalinde yarışmaya da katılmış. Ve mutlaka ödül alacak. Ermeni soykırımının 100. yılında Oscar ödülünü de alarak, soykırımın dünya çapında sinema yoluyla da tescillenmesi sağlanacak.

Bu filmi, bir Amerikalı, bir İngiliz, bir İtalyan ya da bir Ermeni yönetmen çekseydi böyle bir etki asla yaratamazdı. Bu filmi dünya çapında ünlü bir Türk yönetmenin çekmiş olması ilgi ve etkiyi daha da arttırmaktadır.

Ermenilerin, soykırımın yüzüncü yılında, soykırımın dünya çapında kabulünü sağlamak için yaptıkları müthiş bir hamledir bu film. Ermenileri de soykırımı kabul ettirmek için gösterdikleri müthiş performans için kutlamak gerekir.

Çerkeslerin soykırımının 150. yılı ise, Çerkesler cephesinde kahreden bir sessizlik içerisinde geçip gidiyor.

Çerkeslerin ortaya koyabildikleri tek periyodik eylemlilik her ayın 21inde gerçekleştirilen eylemler. Bir avuç insan Çerkes Bayrakları ve soykırımı protesto eden pankartları ile istiklal Caddesinde bekleyip iki saate yakın bir süre protestolarını gerçekleştiriyor. Bu süre zarfında istiklal Caddesi’nde bulunan yüz bine yakın insan Çerkes soykırımı ile yüzleşiyor. En az bin kişiye yakın insan Çerkes soykırımı eyleminin fotoğrafını çekip sosyal medyada paylaşıyor. Her  dilde, İngilizce, Arapça, Rusça, İspanyolca, Japonca, Azerice Çerkes soykırımına dair sorulara cevaplar veriliyor. Çerkes Kurumları ise bu eylemi uzaktan ölü gözleri ile seyrediyor.

Böylesine davasına ve sorunlarına sahip çıkamayan bir halk, Fatih Akın gibi bir yönetmene tabii ki film yaptıramaz.

Yine Soykırımın yüz ellinci yılında kaderin garip bir cilvesi ile, bir yapımcı Çerkes Kadın çıkarak "Ağlatan Dans" isimli bir dizi ortaya koydu.

“Vay sen misin böyle bir şey yapan?” diyerek taşlamaya kalktı bir takım Çerkesler. Eksiği fazlası olabilir ama önemli olan ortaya böyle bir yapım konabilmiş olmasıdır. Ortaya bir iş, bir eser koyabilmiş insanlara utanmazca saldırıp karalamaya çalışılmasını anlamak mümkün değildir.
Ömründe profesyonel bir fotoğraf makinesi ile fotoğraf çekmemiş kişilerin, hemen yönetmen kesilip akıl vermeye kalkmalarını ayrı bir psikolojik vaka olarak incelemek gerekir.
Dizide hata aramak yerine, böyle bir diziyi ortaya koyabilecek insanlarımız yetişmiş diye sevinebilmektir önemli olan.

"Ağlatan Dans" dizisinin yapımcısı Sayın Yasemin Nak şimdi de TRT Kurumuna Çerkes Soykırımı ile ilgili 120 dakikalık sinema filmi yapımı için teklif götürdü. Ancak TRT kurumunun bu yapım için ödeyeceği para bir dizinin bir haftalık ücreti olan Dört yüz elli bin TL imiş. Bu para o dönemi anlatan platoyu kurmaya yetmez.Bu para filmde yer alacak ekibin kostümlerinin hazırlanmasına yetmez. Bu para filmde yer alacak atların yem parasına yetmez.

Şimdi Çerkes Halkına düşen görev, böyle bir projeye sahip çıkmaktır. Eleştirmek değil, yüke yani yapılacak işe sahip çıkıp destek vermektir yapılması gereken. İnşaatçılarımız o platoyu parasız yapabilirler, tekstilcilerimiz kostümleri bedelsiz dikebilirler, figürasyonu için gerekli insan kaynağını derneklerimiz bedelsiz temin edebilirler, Çerkes oyuncular bu projede bedelsiz yer alabilirler.

The Cut gibi bir film için, 21 milyon dolar ayıracak bir bütçeleri yok Çerkeslerin. Onun için Fatih Akın gibi bir yönetmene film yaptıramazlar ama Yasemin Nak gibi bir evlatlarına sahip çıkarak, onurlu bir duruşun ilk adımını atabilirler.

Bir gün Çerkesler de dünya çapında ünlü bir Rus Yönetmene "Çerkes Soykırımı"nın filmini yaptırabilirlerse, Ermenilerle aynı klasmana gelmiş olacaklardır.

Bunun yolu ise Çerkeslerin, "Çerkes Kimliği" ile "dünya vatandaşı" olabilmelerinden geçmektedir.